Quand on s’aime… on s’insulte en alsacien

Un petit poème en alsacien haut-rhinois… mais je vous préviens : celui-ci est un peu plus corsé que les précédents. Il faudra tendre l’oreille, fouiller dans vos souvenirs… et peut-être accepter de se faire gentiment insulter au passage.

Illustration humoristique d’un couple alsacien se chamaillant dans une cuisine traditionnelle pour accompagner un poème en alsacien haut-rhinois.
Une scène de ménage très alsacienne pour illustrer un poème humoristique en dialecte haut-rhinois.

Wenn m’r sich liab het…

Dü bìsch min Harzele, des weisch ganz genau,
àwwer mànchmol, dü Wàsserkopf, machsch mi ganz grau.
Dü änderisch dini Meinung drei Mol vor’m Znacht —
« Watterfàhne ! » sàg i… un dü hesch scho glàcht.

« Dü Watterhax ! » sàgsch dü, wenn i bruddel ìn dr Kìch.
« Àwwer nìtt ìwertriiwe ! » sàg i, « lueg ersch emol dich ! »
Dànn spielsch dü dr Isklotz, ganz stolz un ganz stìll,
bis i di froog : « Wìtt e Kuss ? » — « Jo… àwwer nìtt ze viel. »

Bi andere heisst’s Schàtz, Liebling, mon amour,
bi uns fliegt « Wàsserkopf ! » schneller dur d’Tür.
A bìssala schìmpfe, a bìssala lache —
sunscht wär d’Liab jo langweilig… wàs sott m’r màche ?

Un wenn i eines Dàjs nìt schìmpf un nìt bruddel,
wenn i nùmme « Jo, Schàtz » sàg un gar nìt meh muddle,
no rüef dr Dokter — un wart vor àllem nìt bis morje :

Wenn i so nett zu dir bìn, müess m’r sich Sorge màche.

Publications similaires

Laisser un commentaire

Votre adresse e-mail ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *